Bogumił Kononowicz

Z Kononopedia, encyklopedia US17

Bogumił Kononowicz
Boguś.png
Dane biograficzne
Imię i nazwisko: Bogumił Kononowicz
Pseudonim: Boguś, Bogdan, Bogusław, Bogutek
Data i miejsce urodzenia: 1959
Kętrzyn
Data i miejsce śmierci: 21 stycznia 2013
Ciechanów
Lata aktywności: 2006-2013
Specjalność: rąbanie drzewka, zaburzenia psychiczne

Bogumił Kononowicz[1] (ur. 1959[2] w Kętrzynie, zm. 21 stycznia 2013 w Ciechanowie[3]) – starszy brat Krzysztofa Kononowicza, bohater drugoplanowy Uniwersum Szkolnej 17.

Życiorys

Urodził się w 1959 roku w Kętrzynie jako najstarszy syn Bronisława (1908-2004) i Leonardy (1931-2012) Kononowiczów. Chodził do szkoły podstawowej w Wilkowie. Według Krzysztofa był przystojnym młodzieńcem, za którym oglądały się dziewczyny. Rodzice traktowali go jak pupilka, przez co między braćmi dochodziło do konfliktów, np. o sweter geometryczny.

Bogumił w młodości

W podstawówce Boguś został pobity przez kolegę z klasy, w wyniku czego doznał urazu głowy i miał od tego momentu duże problemy z nauką i koncentracją. Wiadomo to z relacji Odleżynowicza, choć być może jego brat był opóźniony umysłowo już od urodzenia. Sprawcy rzekomego pobicia nie udało się ukarać, bo jego ojciec był prominentnym działaczem partii komunistycznej.

Według relacji Bezkolegano, Bogumił w latach 80. wraz z Krzyśkiem – w stylu ZOMO – pacyfikował z kijem dzieci bawiące się na placu zabaw, m.in. małego Jarka. Szczoch jednak sam sobie zaprzeczył w filmie pt. Moje technikum kolejowe, twierdząc że w czasach swojego technikum na pewno nie znał jeszcze Mlecznego Golema. Dla Bogusia ganianie dzieciaków z pałą zakończyło się pewnego razu pobiciem, kiedy ojciec jednego z chłopców okazał się milicjantem.

Wraz z upływem lat ujawniły się jego problemy psychiczne. Bogutek zmuszony był zażywać silne leki, takie jak klozapina i otrzymał I grupę inwalidzką i rentę. Według relacji sąsiadów miewał napady psychozy i potrafił biegać po ulicy z siekierą. Pewnego razu rozciął swojemu młodszemu bratu rękę talerzem, uszkadzając mu ścięgna, przez co Kśkowi pozostały częściowo niesprawne palce u prawej ręki.

Boguś znajdował się pod kuratelą rodziców, a następnie Knura, który zaniedbywał opiekę nad nim. Był wykorzystywany przez niego do odwalania roboty, przez co prezydent mógł skupić się na działalności politycznej i walce o Polskę. Pod koniec 2010 roku Marzena Siebiesiuk i jej esbecy zabrali go po raz pierwszy do ośrodka represji w Choroszczy, skąd wypuszczono go po kilku miesiącach. Wygłosił wtedy pierwsze (i jedyne) exposé na filmie Adama Czeczetkowicza. MOPR nie dawał jednak za wygraną i oskarżył Nibembena o znęcanie się nad bratem. Konona uznano jednak za niepoczytalnego. Otworzyło to jednak furtkę do ponownego natarcia i umieszczenia Bogusia w Hiuston, co nastąpiło we wrześniu 2012 roku. Marek Czarniawski porównał to do skazania Julii Tymoszenko. Wywołało to furię Niżarłaka, który stracił niewolnika brata i jego świadczenia socjalne. Działania służb uznał on za polityczny atak na jego osobę.

Dnia 21 stycznia 2013, w pięćdziesiąte urodziny Nibembena, Bogumił zmarł w ośrodku opiekuńczym dla osób psychicznie chorych w Ciechanowie. Oficjalną przyczyną zgonu było zadławienie, chociaż Marek Czarniawski i Czeczet stwierdzili, że zaaplikowano mu zabójczą dawkę leków i poddano eutanazji. Po jego śmierci ostatni chuj Polski przeżarł zasiłek pogrzebowy, który otrzymał w dwóch transzach, po tym jak wydał pierwszą na smalec i kiełbasę. Ponadto w latach 2013–2014 grubas pasł się na wkładzie mieszkaniowym brata, którego zwrot otrzymał od spółdzielni z ul. Gajowej.

Bogumił spoczął na cmentarzu rzymsko-katolickim Parafii pw. Świętego Andrzeja Boboli. Na jego grobie do dzisiejszego dnia nie ma wyrytej daty urodzenia ani śmierci. Przez 8 lat za oficjalną datę jego zgonu uznawano 26 stycznia 2013, dopóki Knur nie zdradził podczas lamentu bembeńskiego, że nastąpiło to 5 dni wcześniej.

Rola w Uniwersum

Bogumił występował jako statysta na nagraniach Krzysztofa Niemieckiego, Marka Kuleszy oraz Adama Czeczetkowicza, głównie krzątając się w tle lub przerywając wypowiedzi brata. Specjalizował się w rąbaniu drzewka. Robił to tak zapamiętale, że w końcu trafił do Choroszczy. Boguś był przedmiotem sporu na linii Krzysztof Kononowicz vs MOPR, którego kulminacja nastąpiła w 2012 roku.

Po jego śmierci Konon zamienił domek drewniany w melinę. Bojąc się samotności, szukał kogoś, kto mógłby go zastąpić, przez co na Szkolnej pojawiały się typy spod ciemnej gwiazdy pokroju bandy bandyckiej. Finalnie jego miejsce (i wersalkę) zajął w 2015 roku Major Suchodolski. Widzowie Uniwersum twierdzą, że to przez to, iż ma on podobny głos do Bogusia.

Galeria

Linki

Przypisy

  1. Często błędnie tytułowany jako Bogdan lub Bogusław
  2. W dniu zgonu miał ukończone 53 lata
  3. Część źródeł podaje 26 stycznia 2013
Kononopedia oraz firmy z którymi współpracujemy wykorzystują pliki cookie. Dzięki ciasteczkom na Twoim urządzeniu możemy czasowo przechowywać informacje zapewniające prawidłowe działanie serwisu np. sesje logowania, bądź kontynuować przerwaną edycję artykułu.